بیماری های روانی به دلایل مختلفی ایجاد می شوند که عبارتند از :                                

 1 - تغییرات مغـزی : هر نوع تغییری که در ساختار یا کارکرد مغـز ایجاد می شود ، می تواند باعث بیماری شود . عفونت ، ضربه ، نرسیدن خون ، تومور مغزی ، مصرف حشیش و الکل ، کمبود مواد غذایی ، صـرع درمان نشده و بیـماری های پیشرونـده مـغـزی در ضایعـات ساختمانی مـغـز نقـش اساسی دارند .                                              

 2 - عوامل ارثی : استعداد ابتلا به بیماری روانی از والدین به کودکان منتقل می شود ، اما بروز و ظهور ابتلا و بیماری با عوامل زیادی ارتباط دارد که ممکن است فرد مستعد مبتلا به بیماری بشود. به بیان دیگر استعداد زمینه ابتلا به بیماری منتقل می شود نه خودبیماری   

 3 - تجارب دوران کودکی : برای رشد سالم یک فرد، محبت و عشق متعادل ، راهنمایی مناسب ، تشویق و نظم و انضباط از ضروریات دوران کودکی است.اگر کودک در برابر تجارب ناخوشایند بسیار قرار گیرد ، امکان ابتلا به بیماری روانی در آینده اش زیاد است .                                                                                                                 

 4 - فضای خانوادگی : نزاع خانوادگی، سوتفاهم مستمر بین اغضای خانواده، عدم وجود صمیمیت و صداقت ، باعث ایجاد اثرات نامساعد بر افراد و به خصوص کودک می شود .                                                                               

  5 - عوامل اجتماعی : فقـر ، بیکاری ، بی عدالتی ، نا امنـی، نبـود ارزش های انسانی ، اعتقادی مذهبی                              

  6 - عوامل شناختی : امروزه روان شناسان نقـش عمده ای را بـرای ایـن عوامل در ایجاد بـیـماری های روانی قائل هستند . آنان معتـقـدنـد ، وقتی در فـکـر ، بـاور و شناخت های افـراد ، انحراف و خطای پایدار و مداومی ایجاد شود ، او به تدریج دچار بیماری روانی می شود

نشانه های بیماری های روانی کدامند:

1- اختلال در کارکردهای بدنی :                                                                         

 الف ) اختلال در خواب : دیـر به خواب رفتن ، بی خوابی ، کابوس های شبانه ، حرف زدن و یا راه رفتن در خواب                

 ب ) اشتها و مصرف غذا : کم اشتهایی ، بی اشتهایی ، کاهش وزن ، پرخوری بیمار گونه                                                

 ج ) میل فعالیت جنسی : کاهش میل جنسی ، نـاتوانی جنسی ، انـزال زودرس ، افـزایـش میل جنسی ، خودارضایی و انحرافات جنسی                                                                                                                                                                                            2-اختلال در کارکردهای روانی :                                                                                                               

 الف) رفتار: رفتارهای فرد باعث ناراحتی افراد خانواده و دیگران شده و یا آنها را در شرایط سختی قرار می دهد .                    

 ب ) تکلم و تفکر : پرحرفی ، کم حرفی ، بی ربطی کلام و طرح صحبت های و اعتقادات نادرستی که مورد تایید دیگران نیست.   

ج ) هیجانات (عواطف) : بـیـمار ممکن است در رابـطـه بـا شرایـط خاص بـه شکل غیـر طبیعـی یـا افراطی هیجانی شـود ، بـی موردی یا افراطی بخنـدد ، گریـه کنـد یا عصبانـی شـود . غمگینـی ، افسردگی ، سرخوشی ، ترس و اضطراب بدون دلیل و طولانی نیز دیده می شود .                               

  د ) ادراک :بیمار ممکن است در فهم تحریکاتی که از حواس پنجگانه اش دریافت می شود ، دچار اختلال می شود و آنها را نادرست یا با سوءتعبیر دریافت کند . او می تواند چیزهایی را ببینـد که وجود ندارد و یا صداهایی را بشنود که از جایی نمی آیند (توهم) .                                                

 ه ) حافظه : بیمار ممکن است ،حافظه اش را از دست داده و وقایع مهم را فراموش کند . لازم به یادآوری است که شکایتی که مردم عادی و دانش آموزان به طور مکرر از فراموشی دارند ، معمولا اختلال حافظه نیست ، بلکه اشکال در تمرکز است که ناشی از فشارها و نگرانی های روزمـره یا اضطراب و افسردگی است .                                                                 

 و ) هـوش و قضـاوت : در بعضـی از بـیـماری های روانی ، هوش و تـوان تصمیم گیـری دچار اختلال می شود و مهارت های استدلالی فرد کاهش می یابد و در کارهای روزمـره دچار اشتباهات زیـاد می شود .                                                        

 ز ) سطح هوشیاری : در بعضی از اختلالات روانی که بیشتر ناشی از ضایعات عضوی مغز است ، سطح هوشیاری بیمار کاهش می یـابـد . فـرد در شناخت اطرافیـان دچار اشکال شده و از نـظـر تشخیص افراد ، زمان و مکان اختلال پیدا می کند .                                                                                                                                                                              

3-اختلال در فعالیت و سایر کارکردها :   

  الف ) فعالیـت های فـردی : بـیـمار بـه نـیـازهای بدنی و بهداشـت فـردی خود توجهی نمی کنـد . گاهی دیـده می شود که در حالت شدید بیـمار پابـرهـنه راه می رود و یا بی جا لخت می شود .                                                          

 ب ) فعالیت های اجتماعی : بیمار با خانواده، دوستان، هم کلاسی های و سایر اطرافیان رفتاری نادرست یا غریب پیدا می کند ، به دیگران توهین ، فحاشی ، اذیت و آزار و حمله می کند .     

 ج ) فعالیت های تحصیلی : اشکال در مطالعه، مشکل توجه و تمرکز،اشکال در یادگیری و یادآوری و امتحان ، افـت تحصیلی ، ناتوانـی در فعالیـت های گروهـی کلامی و ناسازگاری بـا همسالان و مربیان

علل تاخیر دردرمان بیماریهای روانی :

مبتلایان به بیماری های عصبی (روانی) ، عمدتا به دلایل زیر دیـرتـر از معمول جهت درمان خود اقدام می نمایند :       1 - در بسیاری از بیماری های روانی ، افراد نسبت به بیماری های خود آگاهی چندانی ندارند .                              2 - عواقـب عـدم درمـان بـیـماری های روانی ، بـرای بـسیـاری از مـردم نامشخص است . بیـشتـر اختلافات خانوادگی ، ازدواج های ناموفق ، طلاق و مشکلات شغلی می توانند ، به دلیل ابتلا به بیماری روانی باشند .                              3 - شناخت و بـاورهای اجتماعی هنـوز در مـورد بـیـماری های روانـی انـدک است و مـردم نیـاز بـه آگاهی بیشتری در این مورد دارند .                                                                                                                         4 - از قدیـم بـرچسب نامناسبی برای مبتلایان به بیماری های روانی ( به عنوان مجنون یا دیوانه ) به کار می رفت . متاسفانه هنوز این واژه ها از ازهان خیلی از افراد خارج نشده است .                                                            5 - بعضی از مردم تصـور می کننـد که اگر کسی جهـت درمان روانی مراجعـه کنـد ، حتما بـه وی دارو داده می شود و در صورت مصرف دارو برای همیشه به آن عادت می کند. امیدواریم که کنار گذاشتن ذهنیت های قدیمی و عدم تبعیض میان بیماری های روانی و جسمی سبب مراجعه به موقع جهت تشخیص و درمان بیماری ها شود.

آیا مصرف دارو های اعصاب وروان،عادت به دارو ایجاد خواهد کرد:در تـوضـیـح ایـن ابهام کافی است که بگوییم ، درمان بـعـضـی از بـیـماری های روانی به صـورت مشاوره است که کمک بـه بـیـمار جـهـت انـتـخاب راه اصـولی غـلـبـه بـر مـشکلات ، اصلاح دیـد ، شناخت فـرد نـسبـت بـه ریـشـه گـرفـتـاری های وی و بـعـضـی از انـواع روش هـای روان درمانی ( درمان های شناختی - رفتاری ) است و ممکن است در این موارد حتی دارویی هم نیاز نباشد . در مواردی که جهت درمان نیاز به مصرف دارویی خاص باشد ، انتخاب دارو با توجه به علت بیماری جهـت تنظیـم وضعیـت شیمیایـی داخل بـدن است و پـس از درمان ، به وسیله پـزشک مربوطه به تدریج با ارزیابی مجدد ، دارو قطع می شود . اگر هم در موردی نادر جهت درمان بیـماری به صورت طولانی مدت نیاز بـه مصـرف دارو باشد ، به علت نقص و اشکال جدی بـدن بیمار و شناخت فعلی از علل بیماری است و به هیچ عنوان عادت به دارو اینجا صادق نیست .                         

اختلالات شخصیتی یعنی چه:برخی از اختلالات روانی ، در نخستین نگاه ، چندان جلب نظر نمی کنند و نشانه های آن چنان آشکار نیست که هر کس متوجه وجود بیماری در فـرد شود . شخص بیمار هم ، از بیماری خویش آگاه نیست و ذهنیـت و رفتارهای خویش را مناسب می پندارد اما این اختلالات موجب ناراحتی و مشکلات فراوانی بـرای اطرافیان بیمار و سبب ناکامی ها و شکست های متعدد بـرای خود بیمار می شود .                                                        مهم تـریـن ویـژگی همه انواع « اختلالات شخصیـت » عبارت است از : ذهـنیـت انعطاف ناپـذیـر و رفتارهای محدود که در این مورد فرد مبتلا در برابر همه رویدادها و مسائل متنوع زندگی رفتارهای بی انعطافی را نشان می دهد که عموما به شکست او می انجامد،هرچند که از ظرفیت هوشی کافی برخوردار است . اگر چه اطرافیان وی سریعا به نابهنجار بودن دیدگاه و رفتار فرد مبتلا پی می برند ، اما او خود و جنبـه های شخصیتی اش را سالم و طبیعی می پنـدارد و صلاح اندیشی دیگران را ناشی از ناآگاهی و یا سوءنیت آنان می انگارد

چگونه می توان اختلالات شخصیت را تشخیص داد:تشخیص اختلالات شخصیتی را از 18 سالگی به بعد می توان مطرح کرد و این سنی است که در آن شخصیت شکل گرفتـه است . ایـن اختلالات بسیار شایع هستنـد و نزدیک به 10 درصد کل جمعیت بالای 19 سال به یکی از انواع آن و یا بیش از یک نوع آن مبتلا هستند و نسبت کلی زنان و مردان مبتلا برابر است . می توانیم اختلالات شخصیتی را در سه گـروه عمـده جای دهیم که هر یک از این گروه ها نیـز به انواعی تقسیم می شوند :

 الف - گـروه عجیـب و  غیـر عادی شامـل اختلالات شخـصیتـی بـدبـیـن ( پارانوئیـد ) ، گسیخته وار ( اسکیزوئید ) ، گسیخته گون (اسکیزوتایپال ) .

ب - گروه نمایشی و هیجانی شامل اختلالات شخصیتـی نمایشی ( هیستریونیک ) ، خودشیفته (نارسیتیک ) ، مرزی  ضداجتماعی (آنتی سوشیال ) .   

ج - گروه مضطـرب ، خلقی و ترسان شامل اختلالات شخصیتی اجتنابی ، وابسته ، وسواسی - اجباری ، پرخاشگری انفعالی ، افسرده

عوامل پدید آورنده اختلالات شخصیتی کدامند:این عوامل دو دسته اند : 1- علل زیـست شناختی است که تحت عنـوان گـرایـش ذاتـی و سـرشـت هم مـورد بحث قـرار می گیـرد و می تـوان به مسائل ژنتیک و ارث ، ضربـه بـه جمجمـه قبـل یا حیـن تولد ، زایمان های طولانی و سخت و التهاب و تورم اشاره کرد .

از مهم تریـن علل روان شناختی اختلالات شخصیتـی می تـوان به مـوارد زیـر اشاره کرد . فـقـدان یا غیبت پدر و مادر و یا یکی از آن دو و تماس های اجتماعی محدود ، برآورده نشدن نیازهای بنیادی کودک همچون عشق ، تفاهم ، احترام ، امنیت و موفقیت .

 2- علل روانـی - اجتماعی است که ناشی از محیط پـرورشی و تـربـیـتـی نامناسـب است .

ایـن عوامل باعث می شوند کودک نتواند هـویـت مثبت مبتنی بـر سازگاری اجتماعی کسب کنـد و حتـی مـوجـب می شوند، کودک هـویـت منفی پیـدا کنـد و تبـدیل بـه فـردی رنـجـیـده ، طغیانـگر و ضد اجتماعی شود .

اختلال شخصیت وسواسی:مبتلایان به اختلال شخصیـت وسواسی ، افـرادی هستنـد با پشتکار و سخت کوشی زیـاد که گاه کار آنها جنبه سماجت و بسیاری از اوقات شکل سر سختی به خود می گیرد . در عین حال در تصمیم گیـری های خود دچار تردیدهای زیاد هستنـد ، به نظم و ترتیب و کمال آرمان گرایانه ای دلبسته اند که نیل به آن در جهان خاکی ما بسی دشوار است . مبتلایان به شخصیت وسواسی قادر بـه ابـراز عواطف و هیجانات مثبت و منفی خود نیستند و این عـواطـف را تنـها بـه صـورت غیر مستقیم ابـراز می کنند . ایـن افـراد با سخت گیری و تنگ نظری ، زندگی را بر همسر و فرزندان و همکاران و زیردستان تلخ میکنند و تازه در شگفت هستند که چرا محبوب نیستند و چرا دیگران در پذیرش رفتارها و دیدگاه های آنان مشکل دارند . این افراد قادرند برای ساعات متمادی کار کنند و از نظر شغلی عموما افرادی با کفایت هستند و شیفته کسانی هستند که خواسته های خود را به روشی مقتدرانه اعمال می کنند . بـه نـدرت از کسی تعریـف می کنـنـد ، اما در دلسرد کـردن دیـگـران استاد هستـنـد . خانواده ، دوستان و همکاران ایـن افـراد ممکن است از خشکی و سرسختی همیشگی آنان سرخورده شونـد . اینها پیرو افراطی ایـن ضـرب المثل هستند « هر چیز که خوار آید یک روز به کار آید » . دور ریختن اشیای بی مصـرف را مصلحت نمی داننـد . در ابـراز عواطـف و احساسات لطیـف و ظریـف مشکل دارنـد . به عنوان پدر و مادر یا رئیس خیلی زیاد به جزئیات زندگی و رفتـار فـرزنـد یا زیـردست خود توجه نشان می دهند و می خواهند از همه چیز سر در بیاورند

چه عواملی در ابتلا به شخصیت وسواسی دخالت دارند:در سابـقـه زنـدگی ایـن افـراد اغلـب انضباط سخـت در دوران کودکی را می تـوان کشف کـرد . عموما عقیـده بـر ایـن است که سخت گیـری پـدر و مادر در آموختن زودهنگام رفتارهای شایسته اجتماعی و از جمله کنتـرل کامل ادرار و مدفـوع تـا پیش از دو سالگی ، از عوامل ایجاد شخصیـت وسواسی است . بـرخی عقـیـده دارنـد که رفتـارهای دفاعـی ناخودآگاه علیـه تمایل بـه بی نظمی و بی بـرنامگی و کثیـف بودن است . چنیـن پـنداشته می شود که فـرد با توسل به رفتارهای تشریفاتی ، وسواس خود را در برابـر اضطراب شدیـد و مـزمـن حفظ می کنـد و منـش های وسواسی ، سدی در بـرابـر انگیزه های تهاجمی و پرخاشگری و احساس گناه ناخودآگاه هستند . این بیماران در میان سایر مبتلایان اختلال شخصیت،مستثنی هستنـد و اغلب با آگاهی از مشکل خود بـه درمان می پـردازنـد . با روان درمانی طولانی و پیچیـده و بااستفاده ازداروهای جدیـد ، امکان کنترل این اختلال فراهم آمده است

اختلال شخصیت مرزی یعنی چه:مهم تـریـن ویژگی های « شخصیت های مرزی » عبارت هستنـد از : بی ثباتی دائمی در روابط با افراد دیگر ، بی ثباتی در هویت و ارزیابی از خویشتن ، بی ثباتی در عواطف و رفتارهای ناگهانی و مهارنشدنی به ویژه به صورت تظاهر شدید خشم و پرخاشگری . بدیهی است که ایـن بی ثباتی ها و ایـن فوران های خشم با روابط شغلی ، دوستی و زنـاشویی سازگاری نـدارد . آغـاز ایـن اختلال از اول جوانـی است و اگـر درمان نـشـود بـرای همیشـه ادامـه می یابـد و وخیم می شود . عـوارض آن تنها بـه احساس ناراحتـی و رنـج محـدود نمی شود ، بلکـه به شکل صدمـه بـه خود ، خودکشی ، اعتیاد و ضرب و جرح اطرافیان نیز تظاهر می یابد . وضعیـت ایـن مبتلایان چنان است که گویی همیشه در بحران هستند . نوسانهای خلقی در آنها شایع است . فـرد در یک لحظه مجادله گر و در لحظه بعد افسرده است . رفتار ایـن افراد ، پیش بینی ناپـذیـر و به میـزان زیـاد به زمینه ارتباط آنان با دیگران مرتبط است

چه عوامل در ابتلا به شخصیت مرزی دخالت دارند:اختلال شخصیت مرزی در میان بستگان درجه یک مبتلایان به این اختلال ، پنج درصد کل جمعیت مبتلایان است . در خانواده این بیماران میزان اختلال شخصیت ضد اجتماعی ، اعتید و افسردگی نیز بالاتر از جمعیت عادی است . این نوع شیوه خانوادگی نماینده عوامل ژنتیک و یادگیری است که همراه یکدیگر اثر می کنند و شخصیت مرزی را پدید می آورند . در بسیاری از افراد مرزی، دوره هایی از افسردگی شدید وجود دارد که گاه تبدیل به نشانه های پابرجای افسردگی می شود. این بیماران از درمان، چه به صورت سرپایی و چه به صورت بستری در بیـمارستان ( در زمان بی ثباتی شدیـد و بـحران های افسـردگی و روان پـریـشی سوء رفتار ) استقبال می کنند . روان درمانی انفرادی طی جلسات متعدد به بیمار کمک می کند تا دگرگونی های بنیادی در ساختار شخصیتی خود پدید آورد . یاری گرفتن از اعضای خانواده ، بهبـود در موقعیت های نامناسب خانوادگی ، تغیـیـر در روابط بیمار گونه اعضای خانواده و خانواده درمانی مفید است. دارو درمانی نیز برای کنترل نشانه های خاص موثر است

اختلالات شخصیت بدبین یاپارانوئید:مهم تریـن ویژگی این اختلال عبارت است از سوءظن و بی اعتمادی به دیگران . مبتلایان چنین می پندارند که دیگران آنان را مورد آزار ، بهره کشی یا فریب قرار می دهند ، در حالی که واقعیت چنین نیست . این افراد بدون هیچ دلیل ، یا بر پایه شواهد ناچیز و بی اهمیت، دچار این شک هستند که دیگران بـر ضد آنان توطئـه می کننـد . درباره وفاداری همسر ، بستگان و دوستان خویش همیشه تـردیـد دارند و اعمال آنان را به دقت مورد ریزبینی قرار می دهند تا شواهدی حاکی از نیات خصمانه آنان بیابند . حتی تشویق و تعریف ، اغلب مورد سوءتعبیـر قـرار می گیـرد . این افراد به صورت بیمار گونه ، حسود هستند . اغلب بدون اینکه شواهدی موجود باشد ، مظنون به خیانت همسرشان هستند . از آنجا که قادر به اعتماد کردن به دیگران نیستند ، نیاز شدید به خودکفایی و استقلال دارند

چه عواملی در بروز اختلالات شخصیت بد بین نقش دارند:عوامل ارثی را در ایـن اختلال دخیل دانسته اند ، اما به نظـر می رسد نقش محیط اولیه پرورش کودک نیز بسیار مهم است.محیط خانوادگی سرد، انزواجو، بی اعتمادی و سوءظن، موقعیت های برانگیزنده حسادت و کاهنده احترام به نفس ، بدرفتاری از سوی والدین و رفتار و گفتار طعنه آمیز و دارای معانی دوگانه از سوی آنان همه در ایجاد شخصیت پارانوئید نقش دارند .   این اختلال در 5/. تا 5/2 درصد کل جمعیت جهان گزارش شده است . درمان اختصاصـی اختلال « شخصیت پارانوئید » عبارت است از : روان درمانـی . اما ویـژگی های شخصیتی ایـن بیماران مانع عمده ای در ایجاد رابطه درمانی مناسب است . درمان دارویی بـرای مقابله با اضطـراب و پریشانی بیـمار و یا دوره های آشفتگی شدید و اندیشه های شبه هذیانی او مفید است

اختلالات شخصیت وابسته یعنی چه:مهمترین ویژگی های این اختلال عبارت هستند از : داشتن اطمینان به افراد ، وابستگی کامل به دیگران ، رفتار تسلیم جویانه ، کم رویی ، تردید و پرهیز از مسئولیت ها . نیـاز بیش از حد شخصیـت وابستـه بـرای اینکه تحت حمایت و مراقبت قرار گیـرد ، سبب می شود تسلط دیگران و اجحاف و بدرفتاری آنان را بپـذیـرد . تـرس وی از جدایی موجب می شـود . رفتـاری تسلیم جویانه و حقارت آمیز و در بـرابـر دیگران در پیش گیـرد . این رفتارها در ابتـدای جوانی ظاهـر می شود و در زمینه های گوناگون تجلی می یابد . یک شخصیت وابستـه در تصمیم گیـری های معمولی روزانـه هم مشکل دارد . ایـن افـراد هیچ گاه نمی تواننـد آغازگـر کاری باشنـد و تـوانایـی نه گفتـن را هم ندارنـد . او می خواهد روابط خـود را با دیگـران به هـر قیـمـت حفظ کند پس مجبـور به تحمل انـواع پستی ها می شود و پیـونـدهای او با دیگران نامتوازن و مخدوش است . ایـن افـراد دیـدی منفی و بدبیـنانـه و مـردد نسبـت به خویـش دارنـد و تـوانایی های خود را نـاچیـز می شمارند . افسردگی و اضطراب در این افراد بسیار شایع است

چه عواملی در بروز اختلالات شخصیت وابسته نقش دارند:تـشخیـص اختلال شخصیـت وابـستـه زمانـی امکان داردکه فـرد با وجـود امکاناتی که دارد ، رفـتارهای وابستـه را ادامه می دهـد . روابط اجتماعی مبتلایان ، محدود به افـراد مـورد اتـکایشان است و از نظر خانوادگی هم بسیاری از آنان نسبت به بدرفتاری جسمی یا روانی از سوی همسر در رنج هستند ، اما جرات اعتراض ندارند  در صورت قطع رابطه با فـرد مورد وابستگی ، در معرض خطر افسردگی شدید قرار می گیرند . در عین حال در صورت درمان ، امکان بهبـود ، زیاد است . بنیـان درمان بـر روان درمانی و دارو درمانی است . روان درمانی بینش گرا بیـمار را قادر می سازد که زمینـه رفتار خود و چگونگی شکل گیری آن را دریابد . بیـمار با حمایت پزشک می تواند نسبـت بـه پیـش از درمان مستقل تـر ، پـرجرات تـر و متکی تر به خود شود . رفتار درمانی، درمان جرات ورزی، خانواده درمانی و گروه درمانی موفقیت آمیز بوده اند و جهـت مقابلـه با علائم اضطـراب و افسـردگی شایـع در ایـن بیـماران تـرکیـب روان درمانی و دارو درمانی موثر است